Een energiezuinige boiler.            Vorige week was ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek bij een grote energieleverancier. Ik was blij verrast: leek best een pittige functie en ik was uitgenodigd. Ik had mijzelf waarschijnlijk onderschat, wat was ik toch goed.. Maar die euforie was helaas van korte duur..

Mijn achternaam is Swierstra en daar ben ik erg trots op. Swierstra heeft zijn oorsprong in de middeleeuwen. Toen stond er even ten noordoosten van Mantgum (Friesland) een adellijke state genaamd Hoxwier. De kinderen van Hoxwier werden in de volksmond Hoxwiersters of Swiersters genoemd en toen er dan ook in de tijd van Napoleon een familienaam moest worden gekozen werd dat voor hen Swierstra (stra is in het Fries: wonende bij of op, dus zoals Dijkstra woont bij of op de dijk woonde Swierstra bij of op Hoxwier). De naam was eerst Hoxwierstra maar door het regelmatig te zeggen bleef van het eerste deel alleen de S over. En voila: Swierstra was geboren. Een prachtig verhaal toch? Dat je naam afstamt van een adellijke state? We hebben zelfs een familiewapen….

Vaak zie ik mijzelf, misschien onterecht, als een jonge, hippe veertiger. Ik sta volop in het leven en ben bereid allerlei moderne nieuwigheden mij eigen te maken. Zo ook sociale media. Ik heb een Linkedin account en ben terug te vinden op Hyves (hoewel ik daar al tijden geen aandacht meer aan besteed maar kom er maar weer eens vanaf..) Een Twitter-acount heb ik niet maar zal ik in de toekomst vast nog wel eens aanmaken. Volgens mij kan dat erg handig zijn vooral vanuit zakelijk oogpunt. Want privé vind ik het echt helemaal niks. Hoe interessant moet je jezelf wel niet vinden voordat je besluit om iedereen op de hoogte te houden van je bezigheden? Dat geloven we toch allemaal wel?

Begin deze maand belandde ik in buurtschap Techum (onderdeel van de nieuwe wijk “de Zuidlanden” ten zuiden van Leeuwarden) waar het festival “Simmer yn de Zuidlanden” zich afspeelde. Tryater, het enige professionele Friestalige theatergezelschap in Nederland, speelde hier de succesvolle voorstelling “Fan de Sted en it Libben”.

Ik was onlangs onderweg met de auto en kwam op een t-splitsing af. Het is voor mij een bekende splitsing waar ik geregeld langskom. Zoals altijd kijk ik links, ik kijk rechts en terwijl ik weer links kijk trek ik op maar ik voel weerstand... Ik kijk voor mij en in een flits zie ik nog net een oude man van de fiets vallen.. Wat een stress: “hij zal toch niet dood zijn?!” schoot het door mij heen.